Wat niemand je vertelt over zelfmoord.


Vandaag een thema waarvan ik lang voel dat het uit mijn vingers wil. Om meteen met de deur in huis te vallen: zelfmoord is wereldwijd doodsoorzaak nummer 1. Maar dat wordt euh doodgezwegen. 
In mijn leven ken ik alvast 12 mensen die zichzelf van het leven beroofd hebben, dat zijn er heel wat dus. 
Maar het haalt niets uit, integendeel, het maakt alles alleen maar erger. Niet enkel voor de achterblijvende familie en vrienden, maar ook voor de persoon zelf. 

Zoals ik al in een eerder blogartikel schreef: we incarneren enkel en alleen omdat we ons schuldig voelen. Moesten we ons volledig onschuldig voelen, dan doorbraken we de cyclus van geboorte en dood en bereikten we de Verlichting net als Jezus en Boeddha. Dat is uiteindelijk iedereens doel, al is dit niet voor iedereen momenteel zijn bewuste streefdoel, maar dat terzijde. 
Wie echter zelfmoord pleegt, en zich al op een onbewust niveau diep schuldig voelt, creëert nog eens bijkomende schuld.

Niet dat iemand de stand bijhoudt maar de denkgeest, die voorbij tijd en ruimte bestaat, doet dat wel.

Dus wat gebeurt er: iemand springt onder een trein of van een brug en belandt in het hiernamaals. Dat is in het begin een zeer vredevolle en liefdevolle plek tot op het moment echter dat de schuld in de denkgeest weer naar boven borrelt. De rust en vrede is van korte duur en in plaats van verlost te zijn van je problemen, zijn er nu extra problemen bijgekomen met name immense schuldgevoelens naar de achterblijvende familie, vrienden,.. toe en ook nog eens naar jezelf!
Zo incarneer je dus met een extra rugzak en de andere rugzak was al zo vol...

Met andere woorden: zelfmoord lost niks op, integendeel, het maakt alles erger en nog moeilijker. 

Zelfmoord en depressiviteit gaan vaak hand in hand. Daar ligt ook de sleutel tot de oplossing. 
Uit onderzoek blijkt dat mensen depressief zijn door hun gedachten. Niet omgekeerd dus: je bent depressief en daardoor heb je slechte gedachten. Neen. Het zijn je gedachten die je depressief maken.

En dat is meteen de sleutel: als je je gedachten meester wordt, genees je je geest. Wie zijn gedachten heelt, heelt z'n depressiviteit. 

Leuke theorie denk je misschien, maar ik spreek uit ervaring. In januari van 2021 kwam er een boek op mijn pad dat mij leerde om mijn denkgeest te trainen. Het is een pad van zelfstudie en dat neemt meteen alle angst of vragen met betrekking tot sektes of indoctrinatie weg. Het is alleen jij en je boek.

Dankzij dit boek leerde ik om mijn geest te trainen en te begrijpen dat ik de meester ben van mijn leven. 
Meester Van Heester. 
Te simpel om waar te zijn? Intelligente mensen hebben altijd een ingewikkelde uitleg nodig voor simpele zaken, vandaar dat het boek meer dan 1.000 pagina's telt.

Bovendien is herhaling de moeder van kennis, wat betekent dat dezelfde simpele concepten honderden keren op een weliswaar iets andere manier herhaald worden. Dat is samengevat waar het boek A Course in Miracles, want zo heet het manuscript, voor staat: een aantal definitieve waarheden veelvuldig herhaald om de denkgeest te trainen.

Wat dit boek echter onderscheidt van alle andere boeken, religies of filosofieën is dat het gaat om de toepassing van de principes die leiden tot een ervaring. In mensentaal: het gaat er niet om om het boek te citeren of erover te discussiëren maar wel om het toe te passen in je eigen leven en te voelen/ervaren dat het werkt.

Het is dus niet alleen zelfstudie maar ook zelf-ervaring. Een ervaring van vrede.

Wie wil er nu vrede denk je misschien? Wel, iedereen! Zeker iemand die zelfmoord wil plegen want die heeft 1 ding niet: vrede. Want als ie vrede zou hebben, zou ie geen zelfmoord willen plegen. Wie zelfmoord wil plegen is op zoek naar rust. Wie vrede heeft, kent rust.

Daarnaast gaat het boek ook over liefde en vergeving, zelfvergeving meer bepaald want alle vergeving is zelfvergeving maar dat lees je zelf wel.

Zo, tot daar mijn blog voor vandaag over een zwaarwichtig thema maar met de stille hoop iemand op andere gedachten te brengen en wat Licht op iemands pad te schijnen.

Als ik nog 1 aanbeveling mag doen: lees dan zeker eerst The Disappearance of the Universe van Gary Renard. Dat boek is als een handleiding voor A Course in Miracles.

Ik heb 2 Universitaire diploma's waarvan eentje van een engelse universiteit maar A Course in Miracles was Chinees voor mij! Het boek van Gary Renard bracht echter Licht in de duisternis. Ik hoop van harte dat het dit ook voor jou of iemand die je na aan het hart staat mag doen.

Heel je denkgeest, heel je leven.

Stefan L. L. Van Heester

Foto: Simon Zhu

A Course in Miracles: https://acim.org/

The Disappearance of the Universe: https://www.bol.com/nl/nl/p/the-disappearance-of-the-universe/1001004002352763/?bltgh=sSD-xEEYJkt3Vdx82gFJVA.2_6.7.ProductPageUrl

 

Reactie plaatsen

Reacties

Maria Vandebroek
6 maanden geleden

Dag Stefan af en toe kijk ik nog naar je blog en dit onderwerp is interessant. Niet dat ik met zelfmoord gedachten speel, absoluut niet. Maar ik vraag me wel af wat dan jouw gedachten zijn over euthanasie want door mijn gezondheidstoestand denk ik daar wel dikwijls aan. Voorlopig ligt dat nog enkele jaren in de toekomst Maar toch... Groetjes Maria

Stefan
6 maanden geleden

Dag Maria, ik moet op deze manier antwoorden want blijkbaar laat het reactie-element geen rechttsreeks antwoord toe.
Bedankt voor de vraag en meteen een moeilijke.

Het enige dat ons hier houdt is ons schuldgevoel vanwege de zogezegde afscheiding van God dewelke echter nooit heeft plaatsgevonden. We zijn hier niet, we denken alleen dat we hier zijn. De wetenschap en meer bepaald de quantumfysica zegt hetzelfde: tijd en ruimte bestaan niet we leven in een soort holografische droom.

Daarnaast en heel specifiek zegt Jezus ook in A Course In Miracles: I do not ask for martyrs but for teachers. Met andere woorden lijden is het tegenovergestelde van wat Jezus ons leert, namelijk dat er alleen liefde is en dat liefde geven ook het enige is dat aan ons gevraagd wordt. Verder zegt ACIM ook 'The guitless mind cannot suffer'. Daarmee wordt bedoeld dat als je geen schuldgevoel meer hebt in je (onder-)bewustzijn, je niet meer zal lijden. Misschien doet het lichaam nog wel pijn, maar ook het lichaam is een illusie en wie alle schuld uit zijn geest heeft verwijderd raakt uiteindelijk verlicht, doorbreekt de kringloop van geboorte en dood en legt voor het laatst zijn lichaam neer.

Dat alles brengt me tot het beste antwoord dat ik jou kan geven: het enige wat je hoeft te doen is alles met liefde doen en zonder schuldgevoel. Als je voelt dat je niet meer kan en niet nodeloos wil lijden, dan kan je vertrekken in liefde en zonder schuldgevoel naar jezelf of anderen toe. Ook zonder schuldgevoel naar God want God is enkel liefde en niets anders. Verwijten, schuld, schaamte, angst, boosheid,... zijn totaal vreemd in de enige echte realiteit die bestaat: de Eenheid. Een-heid want er is maar 1 ding: Liefde.
Daarnaast denk ik ook dat je zelf wel zal voelen wanneer het tijd is om te vertrekken.

Hopelijk is dit een antwoord op jouw vraag Maria. Vele groeten en fijne dag, Stefan ♡